Nurullah TARHAN

Herkese merhaba,

Ben Nurullah. Polonya’da yer aldığım The Power of Stories - Digital Storytelling projesi, hayatımın en unutulmaz ve öğretici dönemlerinden biri oldu. Bu bir hafta boyunca sadece dijital hikâye anlatıcılığının tekniklerini öğrenmekle kalmadım; aynı zamanda kendimi keşfetme, farklı insanlarla güçlü bağlar kurma ve üretim sürecinin parçası olma fırsatı yakaladım.

İlk Günler ve Kurulan Bağlar

Sürecin başında, her birimiz dünyanın farklı köşelerinden gelmiş ve birbirini hiç tanımayan insanlardık. Farklı karakterlere, farklı kültürlere ve farklı yaşam deneyimlerine sahiptik. Ancak eğitimcilerimizin hazırladığı yaratıcı etkinlikler ve enerjik oyunlar sayesinde aramızdaki görünmez duvarlar çok kısa sürede yıkıldı.

Başta birbirine tamamen yabancı olan bu grubun, sadece birkaç gün içinde sanki yıllardır tanışıyormuş gibi güçlü bir dostluk bağıyla kaynaşması benim için projenin en etkileyici yanlarından biriydi. Kısa sürede birlikte gülmeye, üretmeye, paylaşmaya ve birbirimizi anlamaya başladık.

Marina Atmosferi ve Mesleki Bakış Açım

Bir gemi mühendisliği öğrencisi olarak, projenin gerçekleştiği konum benim için ayrı bir anlam taşıyordu. Eğitim gördüğümüz ve konakladığımız yerin bir marina içerisinde olması, bana her gün onlarca farklı tipte yatı yakından inceleme fırsatı sundu.

Teorik olarak öğrendiğim gemi ve yat tasarımlarını böyle güzel bir ortamda canlı canlı görmek benim için çok değerliydi. Denizle iç içe, marina atmosferinde geçen bu üretim süreci teknik merakımı sanatsal bir bakış açısıyla harmanlamamı sağladı. Bu açıdan proje sadece sosyal ve kültürel anlamda değil, mesleki vizyonum açısından da bana çok şey kattı.

Dijital Hikâye Anlatımı Deneyimi

Dijital hikâye anlatımı üzerine yoğunlaştığımız derslerde, kendi düşüncelerimi bir kurguya dönüştürmek başta zorlayıcı görünse de zamanla kendimi ifade etme konusunda özgüvenimi tazeledi. Kendi yazdığım metni seslendirmek ve görsellerle destekleyerek somut bir esere dönüştürmek, yaratıcılığımı tetikleyen çok özel bir deneyimdi.

Bu süreç bana bir hikâyenin yalnızca kelimelerden ibaret olmadığını gösterdi. Ses, görüntü, duygu ve kişisel deneyimler bir araya geldiğinde ortaya çok güçlü bir anlatım çıkabiliyor. Kendi hikâyemi oluşturmak ve bunu dijital bir ürüne dönüştürmek benim için unutulmazdı.

Videoları Birlikte İzlemek

Finalde hep birlikte oturup hazırladığımız videoları izlediğimiz an ise paha biçilemezdi. Her videoda farklı bir dünya, farklı bir duygu ve farklı bir bakış açısı saklıydı. Herkesin kendi hikâyesini bu kadar içten ve özgün bir şekilde ortaya koyması beni çok etkiledi.

O an, dijital hikâye anlatıcılığının sadece teknik bir çalışma olmadığını; aynı zamanda insanları birbirine yaklaştıran, empati kurmayı sağlayan ve farklı hayatlara dokunma imkânı sunan güçlü bir yöntem olduğunu daha iyi anladım.

Eğitim Dışındaki Anılar

Eğitim dışındaki zamanlarda sahilde yaptığımız yürüyüşler, akşam düzenlenen kültürel geceler ve paylaşılan samimi sohbetler sayesinde iletişim becerilerimin ne kadar geliştiğini fark ettim. Farklı kültürlerden insanlarla ortak bir amaç için üretmek bana çok geniş bir bakış açısı kazandırdı.

Bu süreçte sadece yeni bilgiler öğrenmedim; aynı zamanda farklı ülkelerden gelen insanlarla ortak duygularda buluşmanın ne kadar değerli olduğunu da gördüm. Birlikte geçirilen her an, bu deneyimi daha anlamlı hale getirdi.

Veda ve Teşekkür

Veda vakti geldiğinde, o kadar kısa sürede ne kadar derin bağlar kurduğumuzu gözyaşları ve sıkı sarılmalarla bir kez daha anladık. Bu projeyi sadece bir eğitim süreci olarak değil, hayatım boyunca gülümseyerek hatırlayacağım bir dönüm noktası olarak kalbimde taşıyacağım.

Bize bu kapıyı açan KOZ-DER’e ve kendimizi bu kadar rahat, değerli ve güvende hissetmemizi sağlayan tüm eğitmenlerimize içtenlikle teşekkür ederim. Bu deneyim benim için her zaman çok özel bir yerde kalacak.