Bir Gönüllünün Gözünden No More Walls: Kilis’te Duvarları Kaldırmak

Hey sen!

Evet, evet, sen…

Hani şu projelerin içinde kaybolan, sürekli yeni şeyler öğrenmek isteyen ve “Acaba ben de böyle bir projeye katılabilir miyim?” diye düşünen genç arkadaşım.

Eğer şu anda KOZ-DER’in sitesindeysen doğru yerdesin. Hele bir de Gönüllü Hikâyeleri bölümündeysen, sana güzel bir haberim var.

Çünkü senin gibi birçok genç arkadaşımız KOZ-DER sayesinde farklı projelerin içerisinde yer aldı, farklı ülkelerden insanlarla tanıştı, yeni kültürler öğrendi ve birbirinden güzel dostluklar kurdu.

Bu yazıda ise sizlere 2026 yılında Kilis’te gerçekleştirdiğimiz “No More Walls” Youth Exchange projesinin öncesinden son gününe kadar yaşadığımız sürecin, bir gönüllünün gözünden bazı kesitlerini anlatacağım.

Belki bu hikâyeyi okurken kendinden bir parça bulursun.

Belki de yazının sonunda “Ben de böyle bir projeye katılmalıyım.” dersin.

Kim bilir?

Hadi başlayalım. :)

İstanbul’dan Kilis’e…

Bu yılki proje için İstanbul’dan Kilis’e doğru yola çıktım. Güzel bir yolculuğun ardından bizler için hazırlanmış, temizliği yapılmış ve güvenlik görevlilerinin bulunduğu devlet yurtlarına yerleştik.

Kız ve erkek katılımcılar için iki farklı yurtta konaklama sağlandı.

Ben de Türk gönüllü olarak, farklı ülkelerden gelen arkadaşlarımızın sürece daha kolay uyum sağlaması için elimden geldiğince destek oldum.

İlk katılımcılarımızı Kilis 7 Aralık Üniversitesi önünde karşıladık. Ben kız katılımcılarla, arkadaşım Cuma ise erkek katılımcılarla ilgilendi.

İlk kafilede Azerbaycanlı ve Gürcistanlı arkadaşlarımız vardı. Katılımcılarımızı yurtlarına yerleştirdikten sonra hep birlikte üniversite yemekhanesinde yemek yedik ve biraz dinlendik.

Çünkü asıl macera daha yeni başlıyordu.

Duvarları Kaldırmaya Başlıyoruz!

Ertesi gün projemiz, Bulgaristan’dan gelen eğitmenimiz Mazlum Fidan’ın koordinasyonunda başladı.

Energizer’lar, tanışma oyunları ve tabii ki Youth Exchange’lerin vazgeçilmezi Secret Friend ile birbirimizi tanımaya başladık.

Farklı ülkelerden gelen insanların daha ilk günlerde kaynaşmasını izlemek gerçekten çok güzeldi.

Projemizin adı No More Walls idi.

Ve birkaç gün içerisinde bu ismin sadece bir proje adı olmadığını daha iyi anlamaya başladık.

Çünkü aramızdaki ülke, dil ve kültür farklılıklarını birer duvara dönüştürmek yerine birbirimizi tanımayı seçtik.

Üniversite, Gençlik Çalışmaları ve Gaziantep

Proje kapsamında Bulgaristan ortaklarımız, Türkiye, Azerbaycan, Gürcistan ve Bulgaristan’dan gelen katılımcılarımızla birlikte Kilis 7 Aralık Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Zekeriya Akman’ı makamında ziyaret ettik.

Projemizden, gençlik çalışmalarımızdan ve gelecekte yapılabilecek projelerden bahsettik.

Daha sonra rotamızı Gaziantep’e çevirdik.

Panorama Müzesi, Gaziantep Mutfak Müzesi, Hamam Müzesi, İstasyon Gaziantep’teki AR-GE çalışmaları ve Zeugma Mozaik Müzesi gibi birçok noktayı ziyaret ettik.

Gaziantep’in tarihini ve kültürünü tanırken, tabii ki meşhur Bakırcılar Çarşısı’na da uğradık.

Ve burada yabancı katılımcılarımızı en çok şaşırtan şeylerden biri müzeler değil, Gaziantep halkının misafirperverliği oldu.

Neredeyse her dükkândan gelen sıcak bir merhaba ve ikram edilen küçük tadımlıklar, hem ruhumuzu hem de karnımızı doyurdu. :)

Öğrenirken Eğlendik

Projemiz sadece gezilerden oluşmuyordu.

Youth Exchange, DiscoverEU, Erasmus+ ve Training Course gibi Avrupa fırsatlarını araştırdık, sunumlar hazırladık ve gençlerin bu fırsatlardan nasıl yararlanabileceği üzerine çalışmalar yaptık.

Kendi ülkelerimizde yaşadığımız gençlik sorunlarını da birbirimizle paylaştık.

Bazen farklı ülkelerde yaşadığımızı düşünsek de aslında gençlerin karşılaştığı birçok problemin ortak olduğunu gördük.

Çünkü sınırlar ülkeler arasında olabilir ama sorunlarımız çoğu zaman ortak.

Kilis’te Kültür, Müzik ve Biraz da Halay!

30 Ağustos Zafer Bayramı dönemine denk gelen projemizde Kilis Belediyesi’nin düzenlediği, Azerbaycanlı sanatçı Azeri’nin sahne aldığı konsere hep birlikte katıldık.

En çok sevinenler ise Azerbaycanlı arkadaşlarımız oldu. 😅

Aramızda kalsın ama Kilis halkından çok Azerbaycanlı katılımcılarımız eğlenmiş olabilir!

Azeri’nin sahneden inerek bizlere eşlik etmesi ise gecenin unutulmaz anlarından biriydi.

Kendi kültürümüzü tanıtırken halk oyunlarımızı da öğrettik.

Özellikle halay büyük ilgi gördü.

Farklı ülkelerden insanların aynı sıraya girip omuz omuza halay çekmesi, “No More Walls” fikrini anlatan en güzel görüntülerden biriydi.

Ardından her ülkeden bir katılımcının yer aldığı küçük bir Eurovision yarışması yaptık.

Şarkılar söylendi, eğlenildi, rekabet edildi…

Ama kazanan yine arkadaşlık oldu.

Kilis’i Birlikte Keşfettik

Proje boyunca Kilis’in kültürünü de yakından tanımaya çalıştık.

Alaeddin Yavaşça Müzesi, Kilis Paşa Hamamı, Kilis Belediyesi, Canbolat Paşa Gençlik Merkezi, Ulu Cami, Kilis çarşısı ve tarihi ÇATOM binası gibi birçok noktayı ziyaret ettik.

Canbolat Paşa Gençlik Merkezi’nde müzisyen hocamızın bizlere hazırladığı güzel konseri dinledik.

ÇATOM’da salça zamanına denk geldik ve yabancı katılımcılarımıza domates salçasını tattırdık.

Ve tahmin edebileceğiniz gibi çok sevdiler. :)

Saltuk Beyi Konağı da bizleri güzel bir misafirperverlikle ağırladı.

Gençlik merkezinin açık hava sinemasına ve uçurtma festivaline katıldık.

Akşamları ise Laos Cafe’de kahvelerimizi alıp uzun uzun sohbet ettik.

Bazen gün içerisinde konuşamadığımız şeyleri gece saatlerinde anlatmaya başladık.

İşte o sohbetlerde birbirimizi gerçekten tanımaya başladık.

Kültürler Buluştu

Projenin sonlarına doğru ülke tanıtımlarımız başladı.

Azerbaycan, Bulgaristan ve Gürcistan kendi kültürlerini, danslarını ve geleneklerini bizlerle paylaştı.

Biz de kendi kültürümüzü tanıttık.

Sıra gecesi yaptık, birlikte müzik dinledik ve bol bol eğlendik.

Sonrasında hep birlikte üzüm hasadına katıldık.

Gürcistanlı en genç katılımcımız Lizi, traktör sürmeyi bile deneyimledi.

Sanırım o gün sadece üzüm değil, oldukça güzel anılar da topladık. :)

Proje sırasında Gürcistanlı arkadaşımız Barbare’nin 19. yaş gününü de birlikte kutladık.

Azerbaycanlı katılımcımız Bajikhanım’ın annesinin doğum gününü hep birlikte kutlamak da bizler için ayrıca güzel bir anı oldu.

Farklı ülkelerden gelmiş olabiliriz ama bir doğum gününü kutlamak için aynı dili konuşmaya gerek olmadığını o gün bir kez daha anladık.

Ve Sonunda… Veda

Her güzel hikâyenin bir vedası var.

Kapanış seremonimizi yaptık, sertifikalarımızı aldık, fotoğraflarımızı çektik ve kendi yollarımıza devam etmek üzere ayrıldık.

Biraz hüzünlüydü.

Çünkü birkaç gün önce birbirini hiç tanımayan insanlar artık birbirlerinin hayatında güzel bir yere sahip olmuştu.

Ama hikâye orada bitmedi.

Hâlâ konuşuyoruz.

Hâlâ birbirimizin hayatından haberdarız.

Hâlâ fotoğraflara bakıp aynı anıları hatırlıyoruz.

Çünkü bazı insanlar hayatınıza birkaç günlüğüne girer ama bıraktıkları iz çok daha uzun sürer.

Bu Güzel Hikâyenin Kahramanlarına Teşekkürler…

Böyle bir projenin ortaya çıkmasında emeği olan herkese tek tek teşekkür etmek istiyorum.

Öncelikle bizlere bu güzel fırsatı sunan KOZ-DER Başkanı Mevlide Özkaraca’ya ve Halil Özkaraca’ya teşekkür ediyoruz.

Bulgaristan’daki ortağımız CWSN_SN Madam kuruluşuna, iş birliği ve projeye sundukları değerli katkılarından dolayı teşekkürlerimizi iletiyoruz. Aynı zamanda proje sürecinde bizlere bilgi ve deneyimleriyle katkı sunan, eğitimlerimize rehberlik eden Mazlum Fidan’a da katkılarından dolayı teşekkür ediyoruz.

Süreç boyunca sosyal medya alanında bizleri yalnız bırakmayan Emine Akpınar’a, ulaşım konusunda destek olan Enes Bozkurt’a, lojistik ve planlama süreçlerinde yanımızda olan Muhammet, Cuma Çepik, Mustafa ve Said’e çok teşekkür ediyoruz.

Bizlere kapılarını açan ve gençlik çalışmalarımızda desteklerini esirgemeyen Kilis Gençlik Merkezi Müdürüne ve gençlik çalışanlarına ayrıca teşekkürlerimizi iletiyoruz.

Proje boyunca akşam sohbetlerimizin, kahvelerimizin ve güzel anılarımızın adresi olan Laos Cafe’nin işletme ortağı Emrullah Yorgancı’ya ve Laos Cafe çalışanlarına özel bir teşekkür borçluyuz. Gece geç saatlere kadar bizler için kafeyi açık tuttular ve kendimizi gerçekten evimizde hissettirdiler.

Aynı şekilde Kilis’teki kültürel deneyimlerimizden birini güzelleştiren Kabaltı Cafe ve Restoran sahibi Kadir Bey’e ve çalışanlarına misafirperverlikleri için teşekkür ediyoruz.

Çıldırın with Special Need Derneği Başkanı Emilia Georgia’ya, Kilis 7 Aralık Üniversitesi öğretim üyesi Mehmet Karaoğlan’a, Azerbaycan, Gürcistan, Bulgaristan ve Türkiye’den gelen tüm grup liderlerimize ve süreç boyunca bizlere destek olan Kilis Belediyesi’ne teşekkürlerimizi iletiyoruz.

Ve elbette…

Bu projenin asıl kahramanları olan bütün katılımcılarımıza.

Azerbaycan’dan, Gürcistan’dan, Bulgaristan’dan ve Türkiye’den gelen tüm arkadaşlarımıza…

İyi ki geldiniz.

İyi ki bizimleydiniz.

İyi ki varsınız.

Peki Ya Sen?

Belki şu anda bu yazıyı okuyup “Ben de böyle bir projeye katılabilir miyim?” diye düşünüyorsun.

Cevabım çok basit:

Neden olmasın?

İlk gün biraz çekinebilirsin.

İngilizce konuşurken heyecanlanabilirsin.

Yeni insanlarla tanışmak zor gelebilir.

Ama sonra bir bakarsın; başka bir ülkeden biriyle kahve içiyorsun, halay çekiyorsun, birlikte şarkı söylüyorsun ve birkaç gün önce hiç tanımadığın insanlara veda ederken gözlerin doluyor.

No More Walls benim için tam olarak buydu.

Farklı ülkelerden insanların aynı masada oturabileceğini, aynı oyunu oynayabileceğini, aynı şarkıya eşlik edebileceğini ve birbirlerinin hayatına güzel bir iz bırakabileceğini gösteren küçük ama çok güzel bir dünya.

Yollarımız ayrıldı.

Ama duvarlarımızı kaldırdık.

Ve bence önemli olan da tam olarak buydu.

Belki bir sonraki hikâyenin kahramanı sen olursun.

Eğer sen de bu hikâyelerin bir parçası olmak istiyorsan, gönüllümüz olmayı sakın es geçme.

Çünkü bazen bir gönüllülük başvurusu, hayatında açılan yepyeni bir kapının ilk adımı olabilir.

Yeni projelerde, yeni şehirlerde ve yeni hikâyelerde görüşmek üzere…

Sevgiyle, sizlerle anılarını paylaşmayı seven bir dost :))