Madan’da Unutulmaz Bir Gönüllülük Hikâyesi

Merhaba, ben Miraç Mustafa KARABAŞ.

Bulgaristan’ın küçük ve huzurlu kasabası Madan’a iki farklı kez gitme fırsatım oldu. Sessizliği, sakinliği ve doğasıyla Madan benim için zamanla sadece bir proje yeri olmaktan çıktı; kendimi huzurlu hissettiğim ve tekrar dönmek istediğim özel bir yer haline geldi.

Bu kez “Grandchildren” adlı gönüllülük projesi kapsamında yaklaşık iki ay boyunca Madan’da bulunarak farklı insanlarla tanışma, farklı kültürleri keşfetme ve gönüllülüğü yaşayarak öğrenme fırsatı yakaladım.

Gönüllülük Deneyimim

Proje boyunca yaşlı insanlara destek olduk, çevre temizliği yaptık, odun kırdık ve birçok farklı çalışmada birlikte yer aldık.

Bazen yorulduk, bazen zorlandık ama her zaman birbirimize destek olduk. Bu süreç bana gönüllülüğün sadece yardım etmek değil, aynı zamanda dayanışma, paylaşma ve birlikte üretmek olduğunu gösterdi.

Farklı kültürlerden insanlarla iletişim kurmak ve ortak bir amaç için çalışmak bana hem kişisel hem de sosyal anlamda çok şey kattı.

Zor Bir Veda

İki ayın nasıl geçtiğini anlamadan ayrılık günü geldi. Madan’dan ayrılmak benim için oldukça zordu. Çünkü burası artık sadece gönüllülük yaptığım bir yer değil, güzel anılar ve dostluklar biriktirdiğim özel bir yer olmuştu.

Madan’a iki kez gittim ve her iki gelişimde de bana farklı şeyler kattı. Bazı yerlere bir kez gidersiniz, bazı yerlere ise tekrar dönmek istersiniz. Madan benim için ikinci türden bir yer oldu.

Teşekkür

Bu güzel deneyimi yaşamama vesile olan KOZ-DER ekibine, süreç boyunca desteğini her zaman hissettiren kıymetli Halil ÖZKARACA hocama ve bu iki ayı benim için unutulmaz kılan tüm arkadaşlarıma çok teşekkür ederim.

“Grandchildren” projesi benim için sadece bir gönüllülük projesi değil, hayatım boyunca hatırlayacağım çok özel bir deneyim olarak kalacak.

Madan’dan ayrıldım ama anılarımı ve dostluklarımı yanımda götürdüm. Belki bir gün yeniden Madan’a dönerim.