Bavulumda Kalanlar: Craiova’da Bir Gönüllülük Hikayesi

Merhaba, ben Fatma Begüm DURMAZ.

1 Ağustos – 15 Eylül 2026 tarihleri arasında KOZ-DER aracılığıyla, Tinerii 3D ev sahipliğinde Romanya’nın Craiova şehrinde gerçekleştirilen Go to Romania 2 adlı Avrupa Dayanışma Programı (ESC) projesinde yer aldım ve hayatımın en güzel yazını geçirdim.

İki Farklı Merkez, İki Farklı Dünya

Proje sürecinde iki farklı gençlik merkezinde çalışma fırsatım oldu. Şehir merkezindeki ilk durağımız daha büyük yaş gruplarına hitap ediyordu. Burada gençlerle strateji ve zekâ oyunları atölyeleri gerçekleştirdik; hem zihinsel olarak meydan okuyan oyunlar oynadık hem de dünyanın farklı ülkelerinden gelen pek çok insanla kalıcı dostluklar kurduk.

İkinci merkezimiz ise kırsal bir bölgede yer alan Adina Home adlı gençlik merkeziydi. Oraya ulaşmak için her gün yerel halkla birlikte köy otobüsüne biniyorduk. O otobüste yolculuk ettiğim her an kendimi Romanya’nın gerçek bir yerlisi gibi hissettim; çünkü bir şehre dışarıdan bakan sıradan bir turist gibi değil, Craiova’daki pek çok kişinin bile belki adını bilmediği bir köye, oranın insanlarıyla yan yana gidiyordum.

Ekranların Ötesinde, Oyunun Evrensel Dilinde

Adina Home’a çocuklar okul çıkışında geliyorlardı. Bizler de onlar için çeşitli atölyeler ve oyunlar kurgulayarak okul sonrası vakitlerini telefon veya tablet ekranlarına bakarak değil; sosyalleşerek, paylaşarak ve öğrenerek geçirmelerine alan açtık.

Bu süreçte edindiğim en değerli kazanımlardan biri dil bariyerini aşmak oldu. Merkezdeki çocuklar İngilizce bilmiyordu, ben de Romence konuşamıyordum; fakat dil bariyerinin aramıza girmesine asla izin vermedik. Bir oyun tahtasının başında, bir tebessümle veya ortak bir kahkahayla anlaşabildiğimizi görmek, kelimelerin ötesinde bir bağ kurmamızı sağladı.

Sorumluluk, Uyum ve Yeni Bir Ben

Proje bana yalnızca pedagojik ve sosyal anlamda değil, kişisel bağımsızlık konusunda da çok şey kattı. Farklı bir ülkede yaşamak, başka kültürlerden gönüllülerle aynı evi paylaşmak, temizlikten yemek pişirmeye kadar her sorumluluğu bölüşmek ve bilmediğim bir dilde market alışverişi yapmanın tatlı zorluklarıyla baş etmek beni günlük hayatın her alanında çok daha olgun ve sorumluluk sahibi birine dönüştürdü.

Geriye dönüp baktığımda, Craiova’ya giden Begüm ile oradan dönen Begüm’ün kesinlikle aynı kişi olmadığını görüyorum.

Teşekkür

Bana bu kapıyı aralayan ve bu eşsiz deneyimi yaşamama vesile olan KOZ-DER ailesine, süreç boyunca desteklerini her zaman hissettiren dernek başkanımız Mevlide hocama ve Halil hocama yürekten teşekkür ederim.

Bizi ilk andan itibaren evimizde gibi hissettiren ev sahibi kuruluşumuz Tinerii 3D ekibine, hayatımı paylaştığım harika gönüllü arkadaşlarıma ve kalplerinde bana yer açan tüm çocuklara teşekkürler.

Craiova’da biriktirdiğim tüm bu anılar ve deneyimler, bundan sonraki hayatımda da bana rehberlik etmeye devam edecek.