Duru Beliz ÇELİKER

Pizza, Pasta, Biraz da Gönüllülük

Öğretmeye Giden Yol

Ciao, ben Duru Beliz ÇELİKER.

İtalya’ya daha önce de gelmiş olmama rağmen, bu yaz benim için farklı bir başlangıçtı. Avrupa Dayanışma Programı kapsamında Treviso’da gerçekleştirdiğim gönüllülük projesi için İtalya’ya geldiğimde, bu kez amacım sadece yeni yerler görmek değil; yeni bir kültürün içinde yaşamak, çalışmak ve öğrendiklerimi paylaşmaktı.

Silea, Cendon bölgesinde geçirdiğim bu süreç boyunca hem 4-12 yaş arasındaki çocuklarla çalışma fırsatı buldum hem de günlük hayatın içine dahil olarak İtalya’yı turist gözüyle değil, biraz daha “orada yaşayan biri” gibi deneyimledim.

Çocuklarla Çalışmak

Projenin merkezinde 4-12 yaş grubundaki çocuklarla İngilizce aktiviteler yapmak vardı. Bu yaş grubuyla çalışmaya başlamadan önce planlarım oldukça düzenliydi. Sonra çocuklarla tanıştım ve planlarımı onlarla birlikte daha da renkli hâle getirmeye karar verdim.

İngilizceyi oyun, müzik, dans ve yaratıcılık üzerinden öğretmeye çalıştık. Renkleri boyayarak öğrendik, hayvanları ve seslerini taklit ettik, parkur oyunları, su oyunları ve daha birçok etkinlikle süreci eğlenceli hâle getirdik.

Bazen bir etkinliğin nasıl ilerleyeceğini ben planladım, bazen de çocuklar karar verdi. Açıkçası ikinci seçenek çoğu zaman daha eğlenceliydi.

Bu süreç bana özellikle küçük yaş grubuyla çalışırken esnekliğin ve sabrın ne kadar önemli olduğunu gösterdi. Çocukların bir kelimeyi oyun sırasında öğrenip daha sonra kendiliğinden kullanmaları ise bütün emeğin karşılığını aldığımı hissettiren en güzel anlardı.

Öğretirken Öğrenmek

Bu proje benim için yalnızca İngilizce öğretme deneyimi değildi. Çocuklarla iletişim kurmayı, farklı öğrenme şekillerine uyum sağlamayı ve bazen en iyi yöntemin hazırladığınız planda değil, o anda ortaya çıkan fikirde olduğunu öğrendim.

Çocukların dünyasına biraz olsun dahil olmak, onların merakını ve enerjisini yakından görmek bana eğitimin ne kadar yaratıcı olabileceğini yeniden hatırlattı.

Ayrıca bu süreç boyunca İtalyanca pratik yapma fırsatı da yakaladım. Günlük yaşamın içinde dili kullanmak, yeni bir kültüre uyum sağlamamı ve insanlarla daha güçlü bağlar kurmamı kolaylaştırdı.

Gönüllülükten Nomad Hayata

Elbette bir Avrupa projesinin boş zamanlarını değerlendirmemek de düşünülemezdi. Proje sürecinde İtalya’nın farklı şehirlerini keşfetme fırsatı bulurken, boş zamanlarımda Barcelona, Paris ve Amsterdam’ı da ziyaret ettim.

Her şehir bana farklı bir kültür, farklı bir mimari ve farklı bir yaşam tarzı sundu. Bir gün çocuklarla renkleri öğrenirken, birkaç gün sonra başka bir Avrupa şehrinde yeni sokaklar keşfediyordum.

Bu denge, projenin benim için sadece çalışma ve öğrenme değil, aynı zamanda Avrupa’yı daha yakından tanıma deneyimine dönüşmesini sağladı.

Seyahat etmek bana yalnızca yeni yerler görmek değil; farklı insanların nasıl yaşadığını gözlemlemek ve kendi bakış açımı genişletmek açısından da çok şey kattı.

Bu Deneyim Bana Ne Kattı?

Treviso’daki gönüllülük deneyimimin sonunda geriye dönüp baktığımda, projeye başladığım kişiyle aynı kişi olmadığımı düşünüyorum.

Daha sabırlı, daha yaratıcı ve farklı koşullara daha kolay uyum sağlayabilen biri oldum. Yeni bir ülkede yaşamak, farklı kültürlerden insanlarla çalışmak, çocuklarla iletişim kurmak ve aynı zamanda farklı Avrupa şehirlerini keşfetmek bana hem kişisel hem de profesyonel anlamda yeni bir perspektif kazandırdı.

En güzeli de bu deneyimin bana gönüllülüğün yalnızca bir şeyler vermek olmadığını göstermesi oldu. Bazen bir şeyler öğretmeye gidersiniz ve dönüş yolunda aslında en çok sizin öğrendiğinizi fark edersiniz.

Teşekkürler İtalya

Bu projeye bir şeyler öğrenmek ve öğretmek için geldim. Geriye dönüp baktığımda ise en değerli şeyin deneyimin kendisi olduğunu görüyorum.

Çocukların kahkahalarından yeni arkadaşlıklara, İtalya’nın küçük sokaklarından Avrupa’nın farklı şehirlerine kadar bu yaz benim için sadece bir proje değil, hayatımın güzel bir bölümü oldu.

Ve bazı bölümlerin sonuna geldiğinizde, hikâyenin devam edeceğini bilirsiniz.

Ci vediamo, Italia!